Mensenmens

21 mrt

We gaan logeren!!! Of nou ja, de dames en heren gaan logeren bij de boer van hun keuze en wij? Wij gluren lekker mee.

Jouke woont op een flinke boerderij, waar hij blijkbaar nooit van het erf komt. Nee. Waarom weet ik dat? Hij heeft geen beddengoed in huis. Ja, voor zijn eigen mand wel, maar niet voor gasten. Als Karlijn als eerste arriveert, zie ik dat ze met heel veel bagage én een oranje vuilniszak loopt te zeulen. In Engeland zeggen ze dan dat je alles bij je hebt, op het aanrecht na. Nou, zoiets dus. Maar nu snap ik het: in de vuilniszak zit namelijk haar dekbed. Later blijken Lotte en Marjon óók hun eigen beddengoed bij zich te hebben. Ik denk dan: Joukjoukjouk, jonkje: had even naar de Action gereden in Harns (Harlingen) en voor een habbekrats even wat beddengoed in huis gehaald. En alvast de bedden opgemaakt voor de meiden. Kleine moeite, groot plezier, nietwaar? Maar: als seizoenshork is het een natuurtalent.
De meiden worden na het opmaken van de bedden meteen de stal ingeslingerd. Karlijn en Marlijn zijn bekend met het boerenleven en gaan meteen aan de slag en Lotte krijgt hier en daar wat aanwijzingen fan ûs Joukje. Altijd handig, als je partner mee kan werken op de boerde… maar wacht effe: zei Jouke nou niet dat hij juist GEEN boerin zocht? En hij wilde toch ook per se niet daten met een dierenarts? Want volgens Jouke stinken boerinnen en dierenartsen altijd. Ondertussen steekt Jouk maar eens lekker een weldadig riekende peuk op.
Hier zou ik dus al afhaken hè (als ik dat niet eerder had gedaan). Marjon zegt subtiel dat roken voor haar ook niet echt een pré is. Nou ja, zo’n peuk kun je altijd nog wel uit z’n bakkes slaan (in het geval van een seizoenshork is dat zinvol geweld, mensen). Lastiger wordt het om z’n karakter om te buigen: hij zegt superkoppig te zijn en hij vindt dat een partner wel een eigen mening moet hebben, mits onderbouwd met goede argumenten. Okee, leuk. Totdat hij meteen daarna zegt dat hij niet open staat voor andere meningen. Meiden, dump die gast. Er zijn leukere Friezen te vinden.

Nou ja, op één na dan, want die zit inmiddels bij schapenboer Janine, in Limburg. Christiaan arriveert als eerste en wat volgt is een redelijk ongemakkelijk gesprek aan de keukentafel. “Ja.” “Jaja.” “Jaaah…” Janine is, na een relatie waarin ze nogal gekwetst is, een tikkie voorzichtig en praat niet makkelijk. En al helemaal niet over gevoelens, dus dat wordt nog wat komende week. Gelukkig komt Michiel de twee uit hun lijden verlossen. Hij heeft aardig wat cadeaus bij zich: een huisje (iets van een vogelhuisje ofzo), een boompje (plant) en beestjes (wat plastic boerderijdiertjes). Het is weer eens iets anders dan een lijmpistool en best origineel. Totdat Sander (één van die leukere Friezen dus) het erf op komt gereden. In de laadbak van zijn pick-up staan twee levensgrote nepschapen. Eerst dus dat lijmpistool en nu dit: hij blijft de koning van de cadeaus.
Ook hier moet gewerkt worden: binnenkort gaan er 2500 ooien lammeren, dus moet de kraamafdeling worden ingericht met lammerhokken. Toch handig, om dan 3 gratis extra bouwers in huis te hebben. Boer zoekt Vrouw; daar kan geen uitzendbureau tegenop.

Bij Evertje valt er voor de dames ook iets te kiezen, want broer Koop (echt, die naam…) ligt op een bed van de thuiszorg bij Evertje in de woonkamer. Twee vrijgezelle broers voor de prijs van één: waar vind je dat nog? In Ruinerwold dus. Koop is gepakt (en daar bedoel ik niks raars mee) door een stier. Gevalletje bedrijfsongeval. Door die ontmoeting met de stier moet hij nu dus bedrust houden wat inhoudt dat Evertje het bedrijf momenteel alleen eh… ja ‘bestiert’. (Deze was wel redelijk briljant, al zeg ik het zelf.) Dus wanneer de dames arriveren, worden ze welkom geheten door Koop en zus Henriëtte. Ik verwacht dat Mouth elk moment iets kan gaan zeggen over de rollator van Koop: “Móóóie, krachtige rollatowrrr. Goed op de wielen; prachtig.” Maar ze houdt zich in. Evertje is in geen velden of wegen te bekennen, want er moet gewerkt worden hè? Maar als hij dan binnenkomt… iedereen blij. Mouth komt het meest spontaan uit de hoek: “Hallau, luikewrrrd!” (hallo leukerd), roept ze uit. En je voelt dat de rest dat eigenlijk ook wel had willen doen, maar ja… Ze geeft ook meteen een compliment over het huis. “Wat wóón je op een luik plekje. Luik huis, móóóie deuren erin en alles…”, zegt ze, terwijl ze groots gebaart met haar knotsen… eh handen. Al snel is het tijd voor het avondeten. Op het menu staat een lasagne. Die door zus Henriëtte is klaargemaakt en die zelf niet mee zal eten. Ja duh; ze weet wat erin zit. Terwijl Nans de borden op tafel zet, haalt Evertje de lasagne uit de oven. Met z’n blote hand… eh knotsen. Dat kan twee dingen betekenen: of Evertje heeft vuurvaste knotsen of de lasagne is nog koud. En dat laatste blijkt het geval. Zus Henriëtte wordt gebeld en met behulp van deze telefonische helpdesk wordt de lasagne even later toch net zo heet gegeten als ie uiteindelijk wordt opgediend. Na het eten vlucht Koop strompelend naar z’n eigen huis. Leuk dat je broer drie dates over de vloer krijgt, maar voor Mouth zou ik ook gaan rennen. Want hoe je het ook wendt of keert: ze blijft wel een beetje too much.
Nadat iedereen -behalve Evertje en z’n dates- de boerderij verlaten heeft, volgt er een rondleiding. Mouth merkt op dat er één koe wel heel erg aanwezig is en voelt daarmee de concurrentie: “Auh, is dit een dauminante dame?” Ondertussen vraagt Cora de bladders van Evertjes oren. “Ik ben overal in geïnteresseerd, zelfs in lantaarnpalen. En dan blijf ik vragen stellen.” Mouth vertelt dat ze een boek heeft gelezen over koeien en gaat meteen maar zuiverend stroschuiven. Het spiritueel strontschuiven zal vast op een later tijdstip nog voorbij gaan komen. Dan verplaatst het gezelschap zich naar de melkput. In het boek van Mouth stond vast iets over melken, want weer gaat ze voortvarend aan de slag: “Ik ga even de uiewrrrs cleanen!” Ayurvedisch uiers cleanen uiteraard. Maar even later zien we dat Nans en Cora volop de handen uit de mouwen steken en Mouth er wat verloren bij staat. Zij steekt de handen in de zakken van haar overall. De reden? Ze ziet dat anderen hun momentjes pakken met Evertje. En zij doet dat naar eigen zeggen niet. En er is nog een reden: “Er is héééél veel geluid. Moet ik even vewrrrwewrrrken.” Ja, dat de combinatie koeien/machines/een paar vrouwen en één onverstaanbare boer bij elkaar geluid kunnen maken, stond vast niet in het koeienboek. Gelukkig draagt ze even later zelf bij aan de decibellen, als ze bij iedere speen die ze in de melkmachine stopt, zich excuseert bij de koe in kwestie: “Sorry, meisje. Sorry.” Geloof mij, die koe is dolblij dat ze gemolken wordt. Anders ontploft ze op enig moment. Maar dat hoofdstuk had Mouth vast nog niet gelezen…

Hans kan niet wachten tot de dames arriveren. Het liefst zou hij ze allemaal houden om er dolgelukkig mee te worden, maar ja… dat gaat niet. Als eerste rijdt Dinie (de buurvrouw) in een dikke Range Rover het erf op. Met haar zelfgebakken taart stapt ze via de achterdeur binnen. Even later gevolgd door Margriet. “En? Gevonden?”, vraagt Hans. Nou… blijkbaar wel hè? Want je praat toch echt tegen Margriet en niet tegen Fata Morgana. Terwijl er wordt gewacht op Annette, nemen de dames de huisregels even door. Die hangen namelijk in de woonkamer, op zo’n Leen Bakker-bord. Uit de categorie ‘Home’ (voor het geval je niet weet dat je thuis bent), ‘Live, Laugh, Love’ en ‘In dit huis laten we scheten, schelden we elkaar de tandjes, slaan we elkaars hersens in…’, enzovoort, enzovoort. U kent ze vast. En bij mij komen ze er niet in.
Als Annette er is, worden de kamers verdeeld. Hans, de gentleman die hij is, heeft voor elke vrouw een bos bloemen op de kamer gezet (LEES JE MEE, JOUKE???). Alleen slaat de schrik iedereen om het lijf als hij zegt dat ze die bloemen straks weer mee mogen nemen. Straks??? Maar, maar, maar… wordt er niet gelogeerd dan? Het blijkt a slip of the tongue van Hans. Er wordt wel degelijk gelogeerd, maar iedereen in de eigen kamer, net als Hans. Die zegt dat er wel twee sloten op zijn deur zitten. Je weet het maar ooit, met drie van die wilde wijven in huis.
Later op de avond wordt maar weer eens duidelijk wat de vrouwen echt belangrijk vinden in het leven op de boerderij: WIFI. Er is ergens een doos met daarop de code geschreven, maar ja… die doos is compleet volgekalkt. Dus wat is nou die code? Gelukkig brengt dochter Christel uitkomst en zijn de ladies gerust: er is weer verbinding met de normale wereld. Annette ziet hierin een leermomentje voor Hans (geen idee waar ze op doelt) en Margriet concludeert hieruit dat Hans zelfstandiger moet worden. Huh? Omdat je de WIFIcode niet uit je hoofd weet? Vaag…
Aan tafel blijkt dat dit seizoen naast een seizoenshork ook een seizoensbitch kent: Margriet. Vorige week kreeg ik al een beetje jeuk toen ze over Ria heen ging en zei dat ze al 50 jaar samen was geweest met haar man. Nu is Hans het slachtoffer. Want naast dat hij volgens haar zelfstandiger moet worden, laat hij ook nog eens zijn eten bezorgen via tafeltje dekje. En geef die man ongelijk. Want a: koken voor jezelf is niet leuk en b: hij werkt zich de hele dag het apelazerus dus begrijp ik dat hij daarna niet uitgebreid in de keuken wil gaan staan en c: hij kan het betalen. Dus why not? “Maar ík kook wèl elke dag voor mezelf.”, zegt Margriet. Dat ze boven het bedrijf van haar dochter woont en waarschijnlijk niet elke dag alleen aan tafel zit, laat ik maar even buiten beschouwing. Daarna is Annette de lul wanneer er een Brabantse koude schotel op tafel komt. Wanneer Annette vertelt dat ze geen vlees en geen vis eet, bitcht Margriet meteen: “Meisje toch!” Annette slaat terug met: “Maar ik ben heel gelukkig hoor!” Van mij had ze haar antwoord aan mogen vullen met ‘denigrerende muts.’ Enne… even for the record: ik ben geen groot vleesliefhebber en ik eet ook absoluut geen vis (of andere dingen die ooit in het water hebben geleefd voor de wijneuzen die dan zeggen dat garnalen en mosselen geen vis is) en ook ik ben zielsgelukkig. Danwiddedat. 


En dan Splinter. Hebben jullie inmiddels ook door dat Vera van die griezelige boer Hjeert (Geert) van het vorige seizoen gewoon weer meedoet dit jaar? Ze heeft heur haar blond geverfd, meteen de stijltang er doorheen gejast en haar loeistrakke broeken ingeruild voor een ultrakort jurkje en opereert dit jaar onder de naam Wendy. Ik heb je wel door. De insinuaties zijn, net als vorige keer niet van de lucht: tijdens het proosten met smoothies moet je elkaar wel aankijken, want anders heb je zeven jaar geen lol in bed. Ook zegt ze heel goed te kunnen bukken, maar dat ze er niet echt op gekleed is als ze bij het paard staan, waarop één van de andere dames terecht “Ja, jíj trekt een jurkje aan!” terugkaatst. Bij het verdelen van de kamers duikt Wendy met haar vijf meter lange lijf meteen op het bed van de dochter van Splinter. “Dat past niet. Je moet wel in foetushouding gaan liggen!”, zegt Silvia. Wendy laat zich dat geen twee keer zeggen. Ze draait op haar zij, met haar elleboog op het kussen en haar hoofd steunend op haar hand. Inclusief ondeugende blik. Standje diva. “Ik ben nogal flirterig.” Joh… Dat meen je niet. Ook Splinter kan het zelf even niet laten: hij vertelt dat de kamers van de dames niet echt warm zijn. Zijn slaapkamer… oh sorry: ‘de master bedroom’ is een stuk warmer, dus als iemand het koud heeft… Uhuh…
De avond wordt bankhangend doorgebracht. Splinter vertelt veel. Sonja merkt op dat hij een ‘mensenmens’ is. Ik merk hierbij op dat iemand die het woord ‘mensenmens’ gebruikt, meteen af is. Even later wordt langzaam maar zeker duidelijk dat Splinter meer een Splintermens is: hij hoort zichzelf graag praten over eh… voornamelijk zichzelf. En vraagt eigenlijk niets aan Silvia, Sonja en Vera… eh Wendy. Ach, zolang hij maar kan gluren naar Wendy’s onderdanen vindt Splint alles best.

Tot volgende week!

Advertentie

2 Reacties naar “Mensenmens”

  1. Ceciel de Vries 21 maart 2022 bij 21:41 #

    Geweldig, ik lach me rot. Alleen om jouw stukjes kijk ik naar Boer zoekt vrouw.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: