Het meisje met de zwarte kerstboom…

24 dec

Buiten dooit het dertig graden, binnen nemen we de kerstaflevering op. Dus: foute kersttruien aan (zie ik daar zelfs heel even de trui van Mark Darcy uit Bridget Jones op het lijf van Prince Harry?) en bakken maar! Kerstbaksels dus. De eerste opdracht: bak een kersttulband van brood. Een zogenaamde Kugelhopf, blijkbaar. Ik leer elke week weer bij.

Iedereen gaat met een noodgang aan de slag, want: brooddeeg moet rijzen. En dat duurt effe. Ook al heb je er een rijskast voor. Prince Harry zegt dat je brooddeeg een beetje als je schoonmoeder moet behandelen: een beetje kneden en stevig duwen. En nee, hij heeft zelf nog geen schoonmoeder, dus hij heeft het van horen zeggen. Oh nee, wacht effe… verkeerde woordkeuze. Nou ja, je begrijpt wel wat ik bedoel.

Even denk ik dat Liesbeth haar brooddeeg groen gekleurd heeft, maar het blijkt haar plastic snijplank te zijn. Op. Haar. Gloeiende. Kookplaat. Onhandig 2.0… Even later zien we haar haar deeg in de tulbandvorm proppen met de legendarische woorden: “Het voelt alsof je een zachte baby in de vorm duwt.” Whateverrrrr…
Nou goed, iedereen maakt een eigen variant qua vulling: Nicole maakt een cinnamon-swirl met nootjes (meuk, volgens haar zoontje), Prince Harry maakt een saucijzenbroodje/worstenbroodjesvariant en Vincent doet iets met teveel kruidnagel. Janny geeft in het voorbijgaan een tip: “Er kan altijd nog wat kruidnagel uit hè?” Net op tijd beseft Vincent dat dit een hint was. Robèrrr geeft Prince Harry de tip om zijn tulband met scheur erin om te draaien en dus kan ook André niet achterblijven bij het geven van tips. Wanneer blijkt dat het deeg in de rijskast niet genoeg rijst, zegt ie, wijzend op het deeg van een andere bakker: “Dan neem je die toch? Die is hoger!” Wanneer even later blonde Kim ziet dat haar deeg zelfs in de oven niet rijst, wordt ze gek en is het haar beurt om in janken uit te barsten. Gaat lekker zo. Bakken maakt labiel, mensen! Liesbeth vorige week, blonde Kim nu: who’s next? Prince Harry is trouwens niet gek te krijgen wanneer blijkt dat z’n tulband gescheurd is. “We maken er wel wat van!” That’s the spirit, your Royal Redness!

Dan is het tijd voor de technische opdracht: een Paris Brest. Nooit van gehoord, maar het is vernoemd naar een wielerronde. Janny wordt als Maria uit de tent gestuurd en André verzoekt haar om ook de ezel mee te nemen, dus loopt Robèrrr netjes met haar mee naar de jurytent. En dan begint het gemodder. Want wat de neuk is een Paris Brest? Er staat dat er een banketbakkersroom gemaakt moet worden en de ingrediënten voor een soezenbeslag staan erop. Verder moet er botercrème met hazelnoot gemaakt worden. Een hele klus dus, maar vooral dat soezenbeslag heeft nogal wat voeten in aarde. Tjongejonge, wat een slagveld! Robèrrr zei al: hier krijgen ze geen aanwijzingen voor; het wordt verwacht dat ze dat kunnen. Liesbeth heeft natuurlijk geen idee wat ze moet doen, Anna moet het drie keer opnieuw maken, zodat ze door haar ingrediënten heen is en donkere Kim spuit een soort witte diarree op haar bakplaat en ziet zichzelf al naar huis gaan. Uiteindelijk krijgt Kim hulp van Vincent, Anna een tip van Hanneke en Liesbeth een ei van Prince Harry. Ze had deze week geen extra oven nodig blijkbaar. En dan is er nog die slagroom… Wat moet je daar nou toch mee? Robèrrr verklapt in de tent dat die door de chocolade moet om zo mooie hulstblaadjes te maken. Maar dat weten ze in de grote tent dan weer niet. En dus wordt de slagroom massaal op de Paris Brest gespoten. Maar dat was natuurlijk helemáál niet de bedoeling. Hanneke is klaar, maar gaat twijfelen. “Ik zie iedereen slagroom erop doen. Maar volgens mij staat het op het recept als instinker… Ik doe het niet.” Maar je ziet ‘r denken… Iedereen doet het. Zal ik… Nah, geen tijd meer! En ze blijft -met moeite- bij haar besluit niets met de slagroom te doen. Als enige. Laat dat dan meteen de beste beslissing zijn die ze had kunnen maken: haar Paris Brest komt als beste uit de bus. Zonder slagroom. Ook al had ie wel verwerkt moeten worden…
Het mag geen verrassing zijn dat de slechtste twee baksels uit de ovens van Liesbeth (laatste) en donkere Kim kwamen.

Het spektakelstuk is een eh… tja. Maakt niet uit eigenlijk. Het moet in elk geval een kerstspektakelstuk worden. Dat houdt in dat er lichtjes in verwerkt moeten worden. Let op! Er IN. Niet er OM. Detail. Alle bakkers gaan gedreven aan de slag. Iedereen heeft zijn of haar spektakelstuk thuis al een aantal keer geoefend en dus denk je dat het allemaal van een leien dakje gaat. Dat gaat het ook wel… behalve als je Liesbeth heet natuurlijk. Zij heeft bedacht dat ze een kerstboom gaat maken van soesjes. Soesjes??? Huh??? De logica ontgaat me volledig, omdat ze de dag ervoor geen idee had wat ze nou precies moest doen met de ingrediënten voor de Paris Brest (gemaakt van SOE-ZEN-BE-SLAG). De eerste soezen gaan in de oven en Liesbeth gaat aan de slag met haar vulling van notenpasta. Of eigenlijk toch weer niet, want de hakmolen werkt niet (ik blijf het niet zeggen hoor; van dat veiligheidspalletje…) en dan weer wel, maar dan wil de notenpasta weer niet meewerken en zo moddert ze lekker een beetje verder. En passant zet ze ook nog even de rookmachine aan ter verhoging van de sfeer en de feestvreu… ROOKMACHINE??? OH GOD NEE, DE SOESJES!!! Dat wordt dus òf een zwarte kerstboom, òf opnieuw beginnen. Het wordt het laatste. De zwarte soesjes worden buiten op het zonovergoten grasveld geflikkerd en hoppa, daar gaat ze weer. Bij de andere bakkers groeien allerhande kunstwerkjes onder hun handen: Maroeska staat haar zelfgemaakte rozen uit te hollen voor de lampjes, Vincent, Anna, blonde Kim en en Hanneke maken taarten met lampjes achter de gekleurde “sterraampjes”, blonde Kim maakt Amsterdamse grachtenpandjes (met lichtjes OM de taart heen), Nicole maakt als echte Rotterdammert de skyline van Rotjeknor na (Zei ze nou serieus hefbrug? Niet geweun De Hef zoals iedere Rotterdammert? Joh, krotekokert…) en Prince Harry maakt een “Hallelujah”. Wat is een Hallelujah, hoor ik de niet-kijkers denken? Hij maakt een taart met daarop een kerkje van koek met raampjes. Het glas-in-lood voor de raampjes, maakt hij van verschillende kleuren suiker. dat hij dan weer zelf heeft gemaakt en gebroken. Door het bakken smelt het weer aan elkaar en ziet het er fantastisch uit. Sjeeeeez… Ik vind dat hij nu gewoon al een goldcard voor de finale gewonnen heeft. En Liesbeth komt met een nieuwe soezenboom (het is dat je het weet hoor) op de proppen. De lichtjes zitten zo goed in de boom verstopt dat ze niet te zien zijn en de notenpasta druipt zielig uit een soesje.

De winnaar wordt Maroesja en de verliezer? Liesbeth. Zelf zegt ze: “Dat was het. Het is zo’n chaos in m’n hoofd elke keer…” Ja, en op je aanrecht, in jouw of je geleende oven, jouw persoonlijke vierkante meter in de tent… Ik zal haar gaan missen. Want over wie moet ik dan volgende week gaan schrijven???

Fijne dagen en tot volgende week!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: