Van ingeblikte vrouwen en vegetarische wijn…

8 okt

“Ik zou je ’t liefste in een doosje willen doen en dan bewaren, heel goed bewaren…” Donald Jones zong het ooit. (Nou ja, het klonk door zijn Amerikaanse accent meer als: “Ik zouw je ’t liefste in een deousje willen deoun en dan bew-wawren, heel koed bew-wawren…”) Het kwam als eerste in mij op toen Yvon de boel bij seizoenshork Marnix kwam inspecteren. Jaap en Wim herbergen hun dames gewoon in huis; Marnix blikt ze in. In een stacaravan. Ideaal: als de ware hork in hem boven komt drijven, dan hoeft hij ze niet eens te ontlopen in zijn eigen huis, hij doet gewoon de deur op slot.
Hij laat zich deze week trouwens wel van z’n goede kant zien hoor: meneer heeft bloemen in een vaas gezet en hij heeft overalls besteld. In het roze. Met de namen van de ladies. Ach gos…
Yvon wordt meteen aan het schoonmaken gezet en de dames eigenlijk ook: hup, de paardenhokken moeten worden verschoond. En dat gebeurt dan weer roze overall-loos. Misschien toch niet de juiste maat ingeschat? De aardappels laat hij ook schillen, want daar doet hij niet aan. Vindt ie stom. Ik vind m’n belastingaangifte invullen ook stom, maar dit terzijde. Hij maakt wel een hele goeie beurt door de ladies in de avond het strand op te sturen, waar hij op een gegeven moment als de witte prins op het bruine paard komt aangereden: er mot gezwommen worden. Hij doet eerst een rondje zelf en neemt daarna de dames één voor één mee voor een ritje te paard door het water. En ik moet toegeven: daar doet onze seizoenshork toch iets goed. Het heeft effect: Janneke, Bertine en vooral Willemijn zwijmelen compleet weg. Zou ik het dan toch mis hebben? Is Marnix dan toch niet de seizoenshork? Neeeeeeejoh, hahahahaha!!! Die komt echt nog wel boven drijven. Let op m’n woorden!

En dan Stinkin’ Steffi. (Ja hallo zeg… ze moet toch wel vreselijk meuren? Ze mag niet mee in de trein en voor de dagdate wordt ze opgeborgen in het bos.) Ze begrijpt er nog steeds geen ene reet van, maar gaat het allemaal wel steeds leuker vinden. Harrold woont in de buurt en komt in stijl: op de tractor. Puntje extra. Roel heeft kunnen regelen dat hij twee dagen later naar Peru kan vliegen: ook een puntje extra. Kevin staat vooralsnog op achterstand. In tegenstelling tot de seizoenshork zoekt Stinkin’ Steffi geen personeel, maar laat voor de zekerheid wèl alvast even zien hoe je nou precies een merrie insemineert. Terwijl ze tot haar oksel in die knol verdwijnt, vertelt ze dat ze beter aan de hand van een foto uit kan leggen hoe het er daar van binnen allemaal uitziet. De opmerking “je mag van mij ook voelen hoor!” leidt tot enige hilariteit. Nee, het ijs is duidelijk gebroken op de boerderie van Stinkin’ Steffi. (Dat rijmt!) Gevolg: zij doet buiten haar ding terwijl de heren onder leiding van Harrold zingend in de keuken bezig zijn. Kijk, die snappen het!

Bij de mannen van Michelle de paddobabe is dat een compleet ander verhaal. Die gaan na het schoonspuiten van de vloer van de champignonloods lekker op hun dooie gemak de loungeset in de tuin uittesten, terwijl zij alleen in de keuken staat. Maar paddobabe weet wel hoe ze mensen aan het werk moet zetten, dus roept ze nu ook hulp in. Zeno hapt als eerste en die helpt door hele stukken ui op een schaaltje konijnenvoer te leggen, maar goed: hij helpt tenminste. Later komt de rest er ook bij, maar echt spontaan gaat het niet. En dan kan je wel bij aankomst een bak met kippen meenemen (en zeggen: “als het goed is liggen ze eieren!” Leggen, Ruud! LEGGEN!!!), maar echt gezelliger wordt het er niet op, natuurlijk…

Nee… dan Jaap, de goedsul. Legt tyfusteringretenerveus alvast een roosje op elk bed en vergeet van de zenuwen dat het misschien wel zo galant is om de dames even van hun bagage te ontdoen. “Zet daar maar neer!” Maar van Jaap kan ik het hebben; hij weet niet beter. Want het is voor het eerst dat er drie vrouwen bij hem in huis zijn. En ze hebben geluisterd naar zijn wijze raad van vorige week: draag korte rokjes. Marilyn, Petra en Marian met een i hebben allemaal iets luchtigs aan. Okee, het is opgenomen in de bloedhete zomer van 2018 en zoals wij allemaal weten, was de gemiddelde temperatuur overdag 584 graden Celcius. Maar goed, ze hebben wel geluisterd.
Jaap is net jarig geweest en daarom wordt hij overladen met cadeaus van de dames. Petra (gevangenbewaarster; schakelt haar tegenstanders uit door ze op te sluiten, wacht maar…) heeft aan haar medemens gedacht: “Ik heb vegetarische wijn meegenomen voor Marilyn, want die drinkt geen alcohol.” (Hè??? Wáááát??? Ik geloof dat ik iets niet helemaal niet begrijp, maar dat kan ook aan de door mij verorberde alcoholvrije bitterballen van die middag liggen…)
In de openluchtleefkuil in de tuin wordt het gesprek onder invloed van de vegetarische wijn toch nog even serieus: Jaap wil niet latten. De ladies ook niet, uiteraard. Dat komt later wel, als er één inmiddels verkozen is tot boerenvrouw en ze de stad toch een tikkie gaat missen…

Tot slot onze nationale krullenbol, Wim. Daar is het echt genezellig op de boehoerderij. Marlies is iets te aanwezig (“Ik wielren dus ook. En dat probeer IK AL DRIE KEER TE ZEGGEN!!!”). En ze heeft voorkennis, want haar vader heeft exact hetzelfde op zijn land staan. Hashtag lekker puh. Voor de rest is het nog een beetje de kat uit de boom kijken en vooral kijken of Wim wel of niet naar jou of je conculega kijkt. Wim heeft dat lekker nog helemaal niet in de gaten laat ondertussen trots z’n land en z’n hobby zien: z’n crossauto. Hij zit volgens mij lekker in z’n vel, want ik hoor hem tegen de ladies amper stotteren. Dat wordt anders als hij voor de camera iets moet zeggen over bijvoorbeeld fli-flilirten. Maar geef toe, dat is ook gewoon een kutwoord om uit te spreken.

Mijn voorspelling: Jaap zou moeten kiezen voor de leukste: Marian met een i, maar kiest uiteindelijk voor Petra (past beter qua type), Michelle blijft met Zeno over, bij Wim wordt het twijfelen tussen Paula en Marit, maar wordt het Paula vanwege haar aaltjeskennis, Harrold gaat er met Steffi vandoor (want dat compliment over haar figuur blijft wel hangen hoor. Met z’n “alsof er een engeltje over m’n oog piest”) en bij de seizoenshork… eh… rent Bertine sowieso voortijdig de tent uit, Janneke een dag later en dus blijft Willemijn dan over. Vraag is of de seizoenshork daar blij mee is, want die wil eigenlijk gewoon liever Yvon. Die kan namelijk zo lekker dweilen.

Tot volgende week!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: