Slim aan de wortel.

24 apr

Tja… de laatste aflevering. Dat wordt een hoop terugblikken (lees: herhalen) en speculeren (wie zijn er nog bij elkaar en wie niet. En vooral: waarom niet?). Dus. Maar eerst zaten we nog midden in twee citytrips. Zoals die van Disco Dave en Mara. Zij lopen straalverliefd door het kasteel van Dracula en ineens zie ik overeenkomsten in het gebit tussen de originele bewoner en de droomvrouw van Disco Dave. Maar het moet gezegd: het is wel een leuk setje samen. Superleuk. Nee, maar echt super!
Terug in Nederland maakt Disco Dave kennis met Mara’s posse en dat doet hij onder andere tijdens een wc-pottenrace. Disco Dave met vijf vrouwen die rare dingen doen? Waar zag ik dat eerder? Nou ja, ze zijn in elk geval supergek op elkaar. Nee, maar echt super!

Zou het ook nog superleuk worden in Texas? O.L.K.E. is daar op stap met The Ice Queen Formerly Known As Sandra, T.I.Q.F.K.A.S. Soort The Artist Formerly Known As Prince, T.A.F.K.A.P., maar dan met een lichaamstemperatuur ver onder die van wijlen Prince. Even lijkt T.I.Q.F.K.A.S. te ontdooien, wanneer ze met O.L.K.E. een avondje gaat treurnisdanse… eh… linedansen. Het gaat haar stukken beter af dan dat lompe Friese aanhangsel die ze zo gek heeft gekregen om met haar op citytrip te gaan door hem een cadeautje te beloven dat ze overigens helemaal niet van plan is om nog te geven. En ineens zie ik dat mijn visioen in mijn stukje van vorige week gewoon de waarheid moet zijn geweest: ze kwam echt terug van een avond treurn… eh linedansen toen ze de oproep van O.L.K.E. op tv zag. Goh… ik wist niet dat ik het in me had. Na het dansen zetten O.L.K.E. en T.I.Q.F.K.A.S. het op een zuipen. O.L.K.E. wil duidelijkheid en vraagt hoe het nu zit tussen hen, waarop T.I.Q.F.K.A.S. ijskoud (hoe toepasselijk) hem vertelt dat ze het land, zijn werk en zelfs zijn familie geweldig vindt, maar dat ze geen liefde voor hem voelt. Aiiiii… “Nou. Dan kaan we as freonen (vrienden) uìt (Fryske tongval in uit) elkaar.”, concludeert O.L.K.E. “Af en toe eens bellen, nou?”, probeert de grote vriendelijke Friese reus nog. T.I.Q.F.K.A.S. haalt opgelucht adem. Wat rest is een ijskoude opgelaten stilte.
O.L.K.E. had achteraf gewoon moeten kiezen voor Harriët. Die lust weliswaar geen vlees, maar die zat zichzelf gisteravond waarschijnlijk gewoon op te vreten. Vegetariër of niet. En ze was wèl gek op hem. Tja… Maar goed, ik waardeer het wel dat O.L.K.E. mijn blogjes blijkbaar leest. Want wat heeft meneer gedaan? Inderdaad, mijn raad van vorige week opgevolgd en zijn brieven er nog eens bij gepakt. En nu is hij dolgelukkig met briefschrijfster Karen, uit de buurt. Gewoon, the girl next door. Leuk!

Visboer Marc koos ook voor de girl next door, Annekim. Op S.S. Rotterdam blijkt dat ze nog steeds samen zijn en dan ook nog eens smoorverliefd. Dat is toch mooi meegenomen. De visboer maakt in Twente kennis met Annekim’s complete familie, inclusief haar gekke tante, die zichzelf ook als zodanig voorstelt. De visboer wordt er spontaan weer verlegen van. Ook krijgt hij een blik in de toekomst omdat hij kan zien hoe Annekim er over pakweg 25 jaar uit gaat zien wanneer haar moeder ten tonele verschijnt. Twee druppels water! Gevraagd naar hoe ze zichzelf over vijf jaar zien zeggen ze allebei dat er dan wel een kleine mag zijn. Annekim heeft meer wensen: ze wil ook nog een stuk land in Afrika. Waar de visboer dan wel een vijver in mag graven. Een visboerenhand is gauw gevuld.

Boertje Herman is door ex-grijze muis Fleur (uiteraard ook nog bij elkaar) eens flink aangepakt. “Zo. En nu naar de kapper, jij!” En terecht. Hij ziet er nu tenminste uit als iemand van zijn leeftijd. Scheelt de inwoners van het dorp in de Provence weer zere nekken, want het was toch wel raar, dat dat Nederlandse jongetje van tien elke keer in z’n trekker door het dorp scheurt. In Nederland heeft Boertje Herman inmiddels de ouders van Fleur leren kennen. Haar moeder heet Hennie en haar vader heeft geen naam, maar die zegt dat ze bij de burgerlijke stand zeggen dat hij de vader van Fleur is. Wat is dat voor een familie? Nou ja, in elk geval maakt de schoonzoon goede sier met z’n zelfgebakken taart en ontstaat er een fantastisch agrarisch gesprek tussen Boertje Herman en de Brabantste burgerlijke stand-meneer. “Wamuddenogzaaie?” (Brabo’s gebruiken geen spaties hè?) Boertje Herman vlucht snel met Fleur naar buiten, voor de kennismaking met zijn stiefpaard. En ze leefden nog lang en gelukkig.

Dus. Duppie leeft ook nog. Hij heeft de nekklem van Marit overleefd!!! Jeetje…
Misschien is het even een goed moment om jullie er aan te herinneren dat ik achteraf bezien toch wel een enorme vooruitziende blik heb gehad. Want ik voorspelde dat er bij de visboer en bij Duppie vrouwen (gillend) weg zouden lopen. ( https://annekedejong.wordpress.com/2017/02/13/het-is-weer-begonnen/ ) Okee: bij O.L.K.E. ook, maar dat was meer omdat Alberdien (Ik bin nog steeds Frysk) zijn werk niet trok en niet vanwege hem. Maar goed: bij de visboer ging er één vrijwillig weg en bij Duppie gingen er twee uit eigen beweging. En nummer drie, Marit, stuurde hij zelf weg. Hij kreeg het nogal slim aan de wortel. Ja, geen van de overige boeren kende die uitdrukking en dat vind ik niet raar, want volgens mij kent de rest van de wereld die uitdrukking ook niet, maar hij kreeg het moeilijk. Zoiets schijnt het te betekenen. En nu weten we waarom: meneer zat tijdens de citytrip met z’n hersenpan bij iemand anders. WAAAAAT??? Zo kan God het toch niet bedoeld hebben voor die arme Marit? Dark horse Duppie had een dame in dienst die meer wilde, maar hij wilde niet (goh, klinkt bekend), zij ging weg, hij kreeg spijt tijdens de citytrip, stuurde Marit weg, ging terug naar huus en belde daar met Nicole, want zo heet ze. Of ze hem nog wilde. Nou, ze wilde wel. En Duppie ook, want (in zijn eigen woorden): ze houdt van zijn kinderen, zijn bedrijf en zijn kerkfamilie. En ik neem aan ook van hem. Lijkt me ook niet geheel onbelangrijk. Dus. En volgens Nicole kunnen ze samen erg lachen (dat is nou iets waar ik me niets bij kan voorstellen en Duppie zelf ook niet, want hij vond zichzelf wel een domme knuppel en een lompe boer) en samen bidden (daar kan ik me dan weer van alles bij voorstellen). Superleuk. Nee, maar echt super! Duuuuuus.

Ik kijk nu al uit naar het volgende seizoen…

Eén reactie naar “Slim aan de wortel.”

  1. Cisca 24 april 2017 bij 12:54 #

    Hilarisch! Ik heb de uitzending gemist ivm vakantie. Maar ik zie het helemaal voor me.

    Ik ben benieuwd naar je volgende schrijfsel ongeacht waar het over gaat. 😊

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: