Onbetaalbaar…

27 feb

Dan is het zover. De dagdate. Alle vrouwen verzamelen!!!
Ik heb van tevoren voor mezelf al een beeld geschetst van wat welke boer gaat doen:
Boertje Herman gaat een cursus zelfvertrouwen doen met z’n kudde grijze muisjes, Disco Dave gaat ergens waanzinnig staan dansen in één of andere tent, Duppie gaat een bijbelstudie doen, Marc de visboer gaat (uiteraard) vissen en Good ol’ Olke doet “iets Frysk”.

Okee, ik zat er bij de eerste drie naast, maar de laatste twee keur ik goed. Al zeg ik het zelf.

Olke blijft inderdaad in Friesland. In Ljouwert is een ijsbaan en daar gaat meneer, samen met zijn vrouwen, fijn de glijgeit uithangen. Alberdien (Ik bin Frysk) gaat er meteen vol in: “Ik heb altied Noren!” Tja, een beetje Frysk wordt nou eenmaal met ijzers onder zijn of haar voeten geboren. Dat zit in hun dna. En een beetje Frysk heeft dus ook alleen ooit maar op Friese doorlopers of Noren gestaan. Dat, of je bint gjin oprjochte Frysk. Olke kluunt ondertussen als een echte boer de ijsbaan op en daar gaat het gebeuren: zwieren. Aan de stok, versierd met het pompeblêd. Zo krijgt hij het met elke vrouw wel een keer “aan de stok”. En dat is maar goed ook, want iedereen is dodelijk jaloers als ie net even met een ander zwiert. Ze zeggen het niet, maar ondertussen…
Als Olke het “aan de stok” heeft met Alberdien (Ik bin Frysk), merkt één van de twee op dat ze wel in het Frysk kunnen praten. Ze zitten dan wel aan één stok, maar op één lijn zitten ze niet. Als Olke naar links gaat, gaat Alberdien (Ik bin Frysk) naar rechts en andersom. Doemdenkers kunnen daar een slechte relatie aan koppelen. Kansloos dus. Alhoewel, zij zegt: “Dat zou best mijn vent kunnen worden!” Zo. De rest is uitgeluld. Ariënne voelt nattigheid en zegt dat ze voor hem zal moeten knokken. Nou meid, doe maar, want je was mij nog niet opgevallen. Olke waarschijnlijk ook niet. Op de after-skate tovert Olke ineens z’n vader Jelle tevoorschijn. Als je zou zeggen dat het z’n oudere broer was, zou je het ook geloven. Jelle is in elk geval een stuk spontaner dan zijn zoon en Ariënne vindt het een leuke vent. Komt dat effe mooi uit, want Olke kiest haar niet uit om mee te gaan naar Texas. Misschien zoekt Jelle nog iets? Ditty legt het ook af, maar ja… die kleinkinders hè?

Marc de Visboer gaat weliswaar niet vissen, maar doet wel iets bij het water. Er moet een boot gebouwd worden. Handig… zeg je s‘morgens in Zambia: “Vrouw, er mut vis gevang’n word’n!” “Ja, maar… alle boten zijn al op het meer!” “Dat maokt niet uut. Kiek, hier heb je vief bamboestokk’n… Oe weet hoe ut werkt!” Marc bemoeit zich er verder vrij weinig mee. Ik denk dat ie aantekeningen zat te maken van deze teambuildingdag van z’n bedrijf. Ook hier weer die onderhuidse jaloezie. Het valt Irene op dat hij op een bepaalde manier naar haar kijkt (Zou ze kunnen boekhouden, typen, notuleren?). Meteen daarna zegt ze: “Maar ja, hij kijkt ook naar anderen…” De viespeuk.
Nicole heeft last van haar make-up. “Ik insemineer liever koeien dan dit.” Daar scoor je niet mee, tuttebel. Na de tewaterlating van iets dat voor een boot moet doorgaan, keuvelen de sollicitantes heerlijk door, onder het genot van een mugburger en een vliegenloempia. Volgens Nicole geen probleem, want: “we zijn natuurlijk allemaal bereisde vrouwen.” Natuuuurlijk. En dus wel iets gewend, qua eten. Ja hoor. Neem jij nog lekker een sprinkhanenpootje.
Annekim uit Zambia (die het dus wordt) is de enige de normaal doet. De dierenarts helpt de visboer even uit de droom dat haar hele leven om hem gaat draaien door hem te vertellen dat ze niet 24 uur per dag bij hem op de boerderij kan zijn. Waarop de overige sollicitantes in koor roepen: “MAAR WIJ WEL!!!” Ik zou ter plekke homo worden…

Disco Dave en z’n vrouwen hebben een kunstzinnige dag. Shot één: wijn naar achteren keilen. Kijk. Zinvol. Beetje alcohol erin gieten en we worden allemaal iets loslippiger. Althans, dat zal het idee zijn. Dave vindt het beregezellig met z’n meiden en zij met hem. Maar dan moet er geboetseerd worden. Dave is het model en zo kan iedereen ongegeneerd naar hun droomboer loeren. Ondertussen gooit Dave er een paar stellingen tegenaan. “Als onze relatie goed zou zijn, kan flirten in de kroeg dan?” (Hij dekt zich alvast in…). Je hoort twijfel, maar er volgen antwoorden die Dave wil horen. Natuurlijk. “Zou je ook op mij hebben geschreven als ik in Japan had gewoond?” Weer die twijfel. “Maar ja, het gaat om Dave hè? Niet om het land natuurlijk.” Natuurlijk. En dan de volgende stelling: “Over vijf jaar ben ik moeder.” Ik ben blij dat ik niet aan de wijn zat, want je zou in kennelijke staat zomaar kunnen gaan denken dat Disco Dave een genderoperatie zou willen ondergaan tussen nu en zijn zwangerschap. Dave wordt Davina…
Suzan twijfelt. Ik denk eigenlijk eerder dat Suzan zich even in de kijker wil spelen door een momentje met Disco Dave alleen te forceren. Brief schrijven was een impulsieve actie… net een eigen bedrijfje opgestart… hij in Roemenië… (Ja, sorry, maar je kunt toch een beetje nadenken voordat je schrijft) en hij heeft ook iemand van 19 (SCHANDE!) uitgekozen en ja, “ik ben toch 13 jaar ouder dan zij is…” Zucht. Nou ja, het heeft gewerkt: ze mag mee en die kleuter van een Laura (het paajdenmeisje) lekker niet. Dus. Laura reageert heel spontaan (NOT) als ze hoort dat ze het niet geworden is: “MAAKTNIETUIT!” Het klonk een beetje bits, maar nu kan ze tenminste wel weer terug naar haar paajd.

Over paajden gesproken: boertje Herman gaat mennen met z’n grijze muizen. Fleur komt zowat door het scherm heen van enthousiasme. “Paarden! Paarden! Oh nee, ik was hier voor wat anders…” Het klinkt bijna teleurgesteld. Hoe de muizen ook reageren: die knollen hebben er schijt aan. Eerst staat er één te ruften (maar dat is niet erg, want ja… een paard is een edel dier, dus is de ruft van een paard edelgas, nietwaar?) en later staat er één de schone rijbak onder te kakken. Edelstront. Ook niet erg blijkbaar.
Die beesten maken wel wat los hoor. Om te beginnen boertje Herman zelf. “Ik ben in tijden niet zo sportief geweest!” Hup, rennen achter die knol aan! Hij loopt hier en daar zelfs ook aanwijzingen te geven. De muisjes zwijmelen ondertussen heerlijk verder. Of dat nou komt door die beesten of door boertje Herman, dat laat ik even in het midden. Bij Annemodel (er lopen twee Annes: het fotomodel en één met een bril: Annebril dus) maakt het ook wat los. Zij kan nu “een klik maken, ook met jongens. Dan ben ik heel toegankelijk. Fijn voor de medemens.” Oh. Het valt haar trouwens ook op dat medemens boertje Herman beter in z’n vel zat tussen de paarden. “In de koets werd hij losser.” En dan een tikkie verontwaardigd: “En ook die andere meiden…”
Tijdens het eten probeert boertje Herman het gesprek een beetje op gang te houden. Favoriete muziek wordt besproken (“Nou, eigenlijk alles was we met de kapel spelen”) en hij vertelt dat hij altijd één onderwerp mijdt als de pest. En laten we daar nu net voor komen: de liefde. Tja… Herman gooit ‘m er maar eens in: “Heeft iemand wel eens een relatie gehad?” Daar moeten toch mooie gesprekken uit voortkomen, zou je denken. Maar ja… snij je eens iets aan, zeggen ze allemaal nee. Uitgeluld. Uiteindelijk valt de keuze op Annebril, Fleur (die liever voor de paarden kwam, oh nee… eh… laat maar) en Pia, van de allereerste brief. Waarop Annemodel breed glimlachend door haar tanden sist: “NOUGAANWEMAARAFSCHEIDNEMENDAN!”
Wat ze toch van je kunnen maken hè, met Photoshop…

En dan Duppie… Een workshop worst maken. Really??? The worst is yet to come. Was dat al een flauwe woordgrap van mijn hand, berg je dan maar voor de rest. “Doe er verse kruiden in. Groen. Dan ziet je worst er beter uit!” Hihihihihihihi… “Zo, dat is een pittige worst…” Hihihihihihihi… Duppie heeft niets in de gaten en vertelt dat hij altijd z’n eigen dieren in z’n eten verwerkt, want ja… uit de winkel, daar zitten alleen maar hormonen in. (Lang leve de ondertiteling!) Zo had hij laatst een koe met wat slecht beenwerk… daar werd gehakt van gemaakt, letterlijk en figuurlijk. Nou heb ik zelf de laatste tijd een beetje last van m’n rug. Ik dank God op m’n blote knietjes dat ik niet op Duppie heb geschreven… Catharina (die met dat plastic hoofd, Barbiekapsel en een stem als een megafoon) ontgaat alles en vertelt dat ze Duppie wel sexy vindt. Daarna kirt ze over een mooi worstje. Ik wil het niet weten allemaal…
Na het riekdarten (ik mag geen hooivork zeggen van het thuisfront, omdat het een tweetand en dus geen drietand is) volgt het keuzemoment. Rianneke hebben we helemaal niet in beeld gezien, dus die valt af. Maar Eline… er is nog wat twijfel. Ik heb het idee dat de keuze op haar valt nadat ze zegt geen gelovige opvoeding te hebben gehad, maar dat ze er wel voor open staat. Dus worden het Eline, Marit en als laatste… oei, spannend. Plastichoofd-Barbiekapsel zit naast Claudia en is zo te zien erg zeker van het feit dat Duppie voor haar gaat kiezen. Als dat niet het geval blijkt te zijn… het kan zo in een Eurocard-Mastercardreclame. Sommige blikken zijn onbetaalbaar…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: